Καλημέρα, Ελλάδα.
Δεν ξημέρωσε σήμερα μια επέτειος... ξημέρωσε ένα ΟΧΙ που δεν τελείωσε ποτέ.
Γιατί εκείνο το ΟΧΙ δεν ειπώθηκε σε ένα πρωινό του '40... ειπώθηκε σε κάθε πρωινό που ακολούθησε... σε κάθε μάνα που περίμενε... σε κάθε στρατιώτη που βάδισε στα χιόνια με τα πόδια δεμένα... σε κάθε σπίτι που έμαθε να προσεύχεται δυνατά... για να μη σπάσει η σιωπή...
ΟΧΙ σημαίνει... δεν υποχωρώ... δεν πουλάω την ψυχή μου... δεν δίνω το φως μου σε κανέναν που θέλει να το σβήσει...
Κι εκείνα τα παιδιά... δεν πολέμησαν για τη δόξα... πολέμησαν για το δικαίωμα να ξημερώσει μια μέρα σαν τη σημερινή... να μπορεί μια γυναίκα να γράψει για το φεγγάρι... να μπορεί ένας άνθρωπος να πει καλημέρα χωρίς φόβο...
Σήμερα... δεν κρατάμε όπλα... κρατάμε μνήμη...
Και όποιος κρατά μνήμη... κρατά πατρίδα...
Καλημέρα Ελλάδα μου... καλημέρα σε όσους κρατούν το ΟΧΙ ζωντανό... όχι σαν λέξη... αλλά σαν καρδιά που χτυπά...
Χρόνια πολλά... και του χρόνου... με την ψυχή ...











.png)






